Leuk dat je interesse hebt in het thema onderwijsdenken. In mijn bachelorscriptie schreef ik, in kader van het Honoursprogramma Pedagogische Wetenschappen en Onderwijskunde (RU), een scriptie over kritisch onderwijsdenken. Welke plek krijgt dat denken in een empirisch wetenschappelijke cultuur? In bijgevoegd pdf-bestand lees je mijn volledige scriptie. Hieronder vast een voorproefje uit mijn inleiding en een opname van mijn speech over onderwijsdenken tijdens mijn diploma uitreiking.

Kritisch Onderwijsdenken in een Empirisch Wetenschappelijke Cultuur

Met het lezen van deze scriptie hoop ik dat het voor u als lezer duidelijk wordt dat er in de empirisch wetenschappelijke cultuur op een verkeerde manier naar onderwijs gekeken wordt, waarmee aan de huidige onderwijsontwikkelingen de verkeerde beweegredenen vooraf gaan. Ook hoop ik duidelijk gemaakt te hebben dat ik denk dat dit komt doordat er in de empirisch wetenschappelijke cultuur sprake is van de onterechte vooronderstellingen dat: (1) de wetenschappelijke activiteit een onpersoonlijke activiteit is en zou moeten zijn, (2) naar de wetenschap kijken altijd het goede is om te doen en (3) de vragen, waar de wetenschap een antwoord op heeft, altijd de vragen zijn die er toe doen. Ik wil laten zien dat dit probleem begint bij de vooronderstelling dat de wetenschap onpersoonlijk is en zou moeten zijn en dat dit te maken heeft met vervreemding van onszelf en daarmee per definitie van de ander, de dingen en de situaties en dus ook het onderwijs. Aan het einde van de scriptie concludeer ik dat, wanneer we kritisch naar het onderwijs willen kijken en vanuit een weloverwogen afweging van waarden ons onderwijs willen vormgeven, we ons actief zullen moeten verhouden tot onszelf als persoon en het leven.

  • Instagram Social Icon
  • Black LinkedIn Icon
  • Black Pinterest Icon

© 2018 by Ilse Speelman. Created with Wix.com

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now