• Ilse Speelman

Een droom

Mijn lichaam gloeit van opgeladen energie. Ik sla het op onder mijn dikke donsjas, maar laat mijn handschoenen achter in mijn tent. Binnen een paar uur zal ook die warmte zich kwijtraken als ik niet in beweging blijf. Dat idee en dat van het contrast tussen de kou op mijn handen en gezicht en de warmte onder mijn jas geven me het warmste gevoel dat ik me kan voorstellen. Buiten zijn in de kou, in de bergen, en me comfortabel voelen met de hardheid van de natuur, omdat ik de energie heb om erin te zijn en het zelfvertrouwen in mijn lichaam dat het zichzelf wel op de been houdt.

S'avonds blijf ik liever binnen, hopend dat ik niet hoef te plassen en daarmee het laatste beetje warmte moet laten ontsnappen uit mijn slaapzak. Eigenlijk wil ik lezen, maar ik heb het touwtje van de muts van mijn slaapzak zo strak dichtgeknoopt dat mijn armen er niet meer door passen. Dus ben ik vooral de hele tijd bezig met hoe koud ik het heb. Ik probeer me te ontspannen, het bloed naar mijn handen en voeten te 'ademen'. Ga ik op mijn armen op mijn buik liggen, dan zijn mijn voeten te ver weg, op mijn zij m'n buik en rug te bloot, op mijn rug kan ik niet slapen. Hier ben ik het niet, die het voor het zeggen heeft. Hier word ik op een paradoxale manier teruggeworpen op mezelf. Het vraagt me de kracht te vinden om kwetsbaar te zijn, me over te geven, volledig te vertrouwen op mijn lichaam dat vanzelf wel in slaap valt en gloeiend van energie 'van zelf' ook weer wakker wordt.

22 keer bekeken
  • Instagram Social Icon
  • Black LinkedIn Icon
  • Black Pinterest Icon

© 2018 by Ilse Speelman. Created with Wix.com

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now