Bewegingsvrijheid

Bewegingsvrijheid gaat over de onbepaaldheid van het leven. Of eigenlijk specifiek míjn leven of jóuw leven. Dat niets of niemand ons kan vertellen hoe we ons leven moet leven of wat we moeten vinden van de dingen. Noch je ouders, noch God, noch de wetenschap. Je kunt ze natuurlijk altijd om advies vragen en hun bevindingen meenemen in je overweging, maar uiteindelijk ben je het altijd zelf die interpreteert, waardeert en bepaalt. Wat dat betreft sta je er ergens altijd helemaal alleen voor. Het is een vrijheid waar je niet omheen kunt en dat kan je een zwaar gevoel van verantwoordelijkheid bezorgen. Op allerlei manieren zoek je dan naar oriëntatie en voorspelbaarheid. Ik verschuil me achter een wetenschappelijke uitspraak om te verbloemen dat ik een afweging van waarden maak. Of ik doe wat iedereen doet, om maar niet ieder moment het gevoel te hebben dat ik het zelf ben die mijn leven vormgeeft of omdat ik bang ben dat ik me moet verantwoorden omdat ik 'anders ben'. Middels mijn blog, fotografie, essays en gedichten laat ik zien hoe deze existentiële onbepaaldheid voor mij niet alleen verantwoordelijkheid, maar ook vrijheid betekent. Hoe ik actief vorm probeer te geven aan mijn leven en het onderwijs. 

Bewegingsvrijheid in beweging

Ik sport om me vrij te voelen. Van nature ben ik een niet zo competitief en vrij rustig, maar niet lui persoon. Sporten gaat voor mij nooit om de snelste tijd, maar om me vrij te kunnen bewegen en de natuur te kunnen ontdekken. In het sporten oefen ik de vrijheid, het is als het ware een materialisatie van de vrijheid, want vrijheid betekent onzekerheid, onvoorspelbaarheid, desoriëntatie en verantwoordelijkheid. Als ik sport om me vrij te voelen zijn er namelijk geen procedures of programma's. Sport is als het ware vrij spelen. Ik ben het iedere keer weer zelf die bepaald hoe ik sport, welke kant ik op loop, wanneer ik stop en hoe hard ik ga. Ik zoek situaties op waarin ik niet precies weet wat er gaat gebeuren, of ik het aankan, of ik het vol kan houden, of ik een mooi uitzichtpunten tegenkom en daar even voor stil ga staan. Sport betekent niet perse altijd al die dingen, wat maakt dat het een goeie oefening van de vrijheid is, sport kan immers ook heel onvrij en belemmerend zijn. Als ik me te veel vastklamp aan mijn trainingsprogramma of mezelf vergelijk met anderen, raak ik mijn gevoel van vrijheid bijvoorbeeld kwijt. Dat is mijn valkuil, ik kies er dan voor de onzekerheid, onvoorspelbaarheid, desoriëntatie of verantwoordelijkheid uit de weg te gaan. Om het vrij sporten mogelijk te kunnen maken is het natuurlijk wel nodig goed voor jezelf te zorgen, wat soms kan betekenen gedisciplineerd sporten, volgens een trainingsprogramma met een rustige opbouw. Maar ook dan is het kunst om te beseffen dat je niet een machteloze slaaf van je trainingsprogramma bent. Je bent het immers altijd zelf die interpreteert, waardeert en bepaalt. 

Bewegingsvrijheid en Onderwijsdenken

 

  • Instagram Social Icon
  • Black LinkedIn Icon
  • Black Pinterest Icon

© 2018 by Ilse Speelman. Created with Wix.com

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now